تحلیل: مشکل لیورپول چیست؟

پس از قهرمانی در لیگ برتر و خریدهای متعدد و گران‌قیمت تابستانی، هواداران لیورپول انتظار داشتند سطح جدیدی از بازی تیمشان را ببینند اما نه تنها این اتفاق نیفتاده، بلکه لیورپولِ اشلوت در حال در جا زدن و تجربه شکست‌های متوالی است. به‌راستی دلیل این عقب‌گرد چیست؟! در ادامه نگاهی مختصر داریم به دلایل اُفت و بحران لیورپول در این فصل.

همان بهتر که پرس نکنی!

یکی از ویژگی‌های اصلی تیم کلوپ که همه لیورپول را با آن می‌شناختند، پرسینگ به‌موقع و همه‌جانبه بود.در فصل نخست حضور اشلوت، این ویژگی تا حدود زیادی با همان کیفیت اجرا می‌شد اما این فصل، لیورپول مثل یک تیم پرس نمی‌کند. گاهی مهاجمان پرس می‌کنند و مدافعان همراهی نمی‌کنند، گاهی هم هافبک‌ها و مدافعان بدون همراهی مهاجمان! پرسینگ از بالا یک حربه انتحاری است که یا نباید صورت گیرد یا باید منسجم باشد. وگرنه همان مشکلی اتفاق می‌افتد که اشلوت پس از بازی آن را ناشی از ترس منچستر دانست ولی در واقع حربه‌ی تاکتیکی بود و نه ترس. اشلوت در یک بهانه‌جویی عجیب، منچستر را متهم به بازی دفاعی و استفاده از توپ‌های بلند کرد اما در بازی‌های اخیر لیورپول تقریباً با یک روند ثابت شکست خورده. پرسینگ نصفه‌نیمه‌ی لیورپول، حریفان را به این فکر انداخته که پس از چند پاس کوتاه در دفاع، توپ‌های بلند را به میانه‌ی میدان بفرستند و از فضای خالی‌شده در اثر پرسینگ غیرمنسجم استفاده کنند. سپس هافبک‌ها توپ را به کناره‌ها می‌برند تا ازین طریق مدافعان میانی لیورپول، فن‌دایک و کوناته، باز شوند. چه منچستر و چه پالاس و چلسی، همگی با این روش اشلوت را شکست دادند.

واقعیت را بپذیر آرنه!

شاید توی کَت هواداران لیورپول نرود که گران‌قیمت‌ترین و جنجالی‌ترین خرید تابستانی‌شان نیمکت‌نشین شود اما چاره‌ای جز این نیست. ایساک دیشب در ترکیب ثابت قرار گرفت و در نیمه‌ی نخست یک فرصت عالی را مقابل لامنس از دست داد. در عوض اکیتیکه در نیم ساعتی که در نیمه دوم به زمین آمد، بسیار خطرناکتر، تیزتر و هشیارتر از مهاجم سوئدی ظاهر شد. هر چقدر هم اشلوت بخواهد انکار کند، یک چیز مثل روز روشن است؛ نداشتن پیش‌فصل، ایساک را از فُرم خوبی جسمی و ذهنی دور کرده و تا زمانی که به آمادگی کامل نرسیده، بازی دادن او بازی ۲ سر باخت برای همه است!

آرامش از دست رفته

نسخه‌ی جدید لیورپول اشلوت گاهی زیادی هجومی و سراسیمه به نظر می‌رسد! واقعاً هیچ دلیلی ندارد که یک تیم اینگونه بی‌محابا حمله کند و در ضدحملات فضای زیادی به حریفانش بدهد. در آغاز نیمه دوم بازی با منچستر، اشلوت با چندین تعویض هجومی، توازن دفاعی-هجومی تیم را بر هم زد و بعد از به ثمر رساندن گل تساوی نیز به‌جای حملات منطقی، حملات احساسی را در دستور کار قرار داد. فوتبال هجومی و زیبا خوب است آقای اشلوت اما آرامش هم چیز بدی نیست! به‌ویژه زمانی که عناصر هجومیت مانند ویرتز، صلاح و ایساک روی فُرم نیستند، حداقل می‌توانی به توازن در بازی فکر کنی. لیورپول به اندازه کافی بازیکن تعیین‌کننده برای رقم زدن سرنوشت در لحظات حساس دارد و نیازی به این سراسیمگی نیست. لازم هم نیست راه خیلی دوری برویم، در بازی مقابل اتلتیکو در لیگ قهرمانان همین فصل، فن‌دایک با خونسردی سرنوشت بازی را تعیین کرد.

استراحت بهترین دوپینگ

۲ بازیکن ترکیب لیورپول هستند که به‌وضوح نیاز به استراحت دارند. یکی از آن‌ها صلاح است که برای نخستین بار در لیگ برتر، ۷ بازی متوالی را بدون ثبت حتی ۱ گل غیرپنالتی، پشت سر گذاشته. اُفت صلاح در واقع از اواخر فصل پیش آغاز شد و حالا که با بالاترین دستمزد تمدید کرده، سایه‌ی انتظارات نیز بر این اُفت سنگینی می‌کند. شاید بهتر باشد اشلوت چند بازی به او استراحت بدهد تا کمی از این فشارها رهایی یابد و به بازیابی ذهنی و جسمی بپردازد. جیمی کرگر ستاره سابق و کارشناس فعلی نیز چنین اعتقادی دارد: « ما ۲ تا بازی خارج خونه داریم، با فرانکفورت در لیگ قهرمانان و با برنتفورد. در این ۲ تا بازی صلاح نباید بازی کنه. این همه خرید تابستونی انجام دادیم. یکی از کاربردهاش میتونه همین باشه: استراحت کردن صلاح.»

بازیکن دوم میلوش کرکز جوان است. جنس فشاری که روی کرکز است، متفاوت از فشار روی صلاح است. فشار صلاح برای ادامه درخشش است و فشار کرکز برای آغاز درخشش یا درخشش بیشتر. در استعداد و کیفیت این دفاع چپ جوان و مجارستانی، هیچ تردیدی نیست اما هنوز پختگی لازم برای بازی‌های متوالی را ندارد یا حداقل مقابل تیم‌های بزرگ هنوز برای بازی کردن او زود است، یا در خوش‌بینانه‌ترین حالت، مقابل تیمی مثل منچستر که با چندین بازیکن شامل امبومو، کونیا، فرناندز و دیالو، از جناح چپ فشار می‌آورد، استفاده از گزینه باتجربه‌تری چون رابرتسون، انتخاب کم‌هزینه‌تری به نظر می‌رسد. کرکز نیز برای برداشتن فشارها از روی دوش خود، مستلزم کمی استراحت و بازگشت به خویشتن است آقای سرمربی!